Tehilim (Salmos)
A luz e o conforto dos cânticos do Rei David para o seu dia a dia.
Salmo 99
Agora que o mundo reconhece a soberania de D’us, como descrito nos Salmos anteriores, terá de se comportar coerentemente. Agora deve seguir Suas ordens de justiça e retidão, que o povo judeu valorosamente salvaguardou através de sua longa e turbulenta história.
יְהֹוָ֣ה מָ֭לָךְ יִרְגְּז֣וּ עַמִּ֑ים יֹשֵׁ֥ב כְּ֝רוּבִ֗ים תָּנ֥וּט הָאָֽרֶץ׃
1
Adonai malách yirguezú amim, ioshev keruvim tanút haárets.
1
Quando reinar o Eterno, tremerão todos os povos. Ante Seu trono, apoiado sobre querubins, estremecerá a terra.
יְ֭הֹוָה בְּצִיּ֣וֹן גָּד֑וֹל וְרָ֥ם ה֝֗וּא עַל־כׇּל־הָעַמִּֽים׃
2
Adonai betsión gadol, veram hu al col haamim.
2
Grande é o Eterno em Tsión, soberano entre todos os povos.
יוֹד֣וּ שִׁ֭מְךָ גָּד֥וֹל וְנוֹרָ֗א קָד֥וֹשׁ הֽוּא׃
3
Iodú chimchá gadol venorá, cadosh hu.
3
Louvado será Seu Nome, grande e temível, pois Ele é sagrado.
וְעֹ֥ז מֶלֶךְ֮ מִשְׁפָּ֢ט אָ֫הֵ֥ב אַ֭תָּה כּוֹנַ֣נְתָּ מֵישָׁרִ֑ים מִשְׁפָּ֥ט וּ֝צְדָקָ֗ה בְּיַעֲקֹ֤ב ׀ אַתָּ֬ה עָשִֽׂיתָ׃
4
Veóz mélech mishpát ahev, atá conánta mesharim, mishpát uts’dacá beiaacóv atá assíta.
4
Poderoso é o Rei que ama a justiça; Ele estabeleceu a retidão e, com eqüidade e direito, julga Jacob.
רוֹמְמ֡וּ יְ֘הֹוָ֤ה אֱלֹהֵ֗ינוּ וְֽ֭הִשְׁתַּחֲווּ לַהֲדֹ֥ם רַגְלָ֗יו קָד֥וֹשׁ הֽוּא׃
5
Romemú Adonai Elohênu, vehishtachavú lahadom ragláv, cadosh hu.
5
Exaltai ao Eterno, nosso D’us, e prostrai-vos a Seus pés, pois santo é Ele.
מֹ֘שֶׁ֤ה וְאַהֲרֹ֨ן ׀ בְּֽכֹהֲנָ֗יו וּ֭שְׁמוּאֵל בְּקֹרְאֵ֣י שְׁמ֑וֹ קֹרִ֥אים אֶל־יְ֝הֹוָ֗ה וְה֣וּא יַעֲנֵֽם׃
6
Moshe veaharon bechoanav, ushmuel becoreê shemo, corim el Adonai vehu iaanem.
6
Moisés e Aarão estavam entre Seus sacerdotes e Samuel entre os que invocaram Seu Nome. Invocavam o Eterno, e Ele lhes respondia.
בְּעַמּ֣וּד עָ֭נָן יְדַבֵּ֣ר אֲלֵיהֶ֑ם שָׁמְר֥וּ עֵ֝דֹתָ֗יו וְחֹ֣ק נָֽתַן־לָֽמוֹ׃
7
Beamúd anan iedaber alehêm, shamerú edotáv vechóc nátan lámo.
7
Na coluna de nuvem lhes falava, e eles obedeciam Seus estatutos e todas as leis que lhes transmitia
יְהֹוָ֣ה אֱלֹהֵינוּ֮ אַתָּ֢ה עֲנִ֫יתָ֥ם אֵ֣ל נֹ֭שֵׂא הָיִ֣יתָ לָהֶ֑ם וְ֝נֹקֵ֗ם עַל־עֲלִילוֹתָֽם׃
8
Adonai Elohênu atá anitam, El nossê hayíta lahem, venokêm al alilotam.
8
Tu lhes respondestes, ó Eterno, nosso D’us, mostrando ser um D’us que perdoa, mas que também pune as transgressões.
רוֹמְמ֡וּ יְ֘הֹוָ֤ה אֱלֹהֵ֗ינוּ וְֽ֭הִשְׁתַּחֲווּ לְהַ֣ר קׇדְשׁ֑וֹ כִּי־קָ֝ד֗וֹשׁ יְהֹוָ֥ה אֱלֹהֵֽינוּ׃ {פ}
9
Romemú Adonai Elohênu vehishtachavú lehar codshó, ki cadosh Adonai Elohênu.
9
Exaltai o Eterno, nosso D’us, e prostrai-vos no Seu santo Monte, porque santo é o Eterno, nosso D’us.